De familie van Marcel Blijd is diep getroffen door zijn dood. De gevangenismedewerker werd gisteren doodgeschoten op een terras in Amsterdam. Nabestaanden vertellen aan De Telegraaf hoe groot het verlies is. Nog maar twee maanden geleden werd hij voor het eerst opa.
Familieleden kwamen vanmorgen samen op de plek waar Marcel om het leven kwam. Ze herinneren hem als een betrokken familieman, een vertrouwenspersoon en iemand naar wie anderen opkeken.
Blijd zat vrijdag op het terras van een restaurant aan de NDSM-werf toen hij werd neergeschoten. Volgens getuigen liep de verdachte met een niet-aangelijnde hond langs het terras. Marcel zou daar een opmerking over hebben gemaakt. De precieze aanleiding voor de schietpartij is nog niet vastgesteld.
De politie onderzoekt ook of het slachtoffer en de verdachte elkaar kenden. Bronnen vertelden eerder aan De Telegraaf dat de verdachte mogelijk gedetineerd is geweest in de PI Zaanstad. Marcel werkte daar als afdelingshoofd. Of hun verblijf en werkzaamheden in dezelfde periode vielen en of zij contact hebben gehad, is nog onduidelijk.
Hedwig Sno, een neef van Marcel, vertelt dat hij op videobeelden iets over medicatie meent te hebben gehoord. De verdachte zou na de schietpartij hebben geroepen dat hij meerdere keren zijn medicijnen niet had gekregen. Die lezing is niet bevestigd. Ook is niet duidelijk of medicatie een rol speelde bij de gebeurtenis.
Voor de familie blijven vooral veel vragen achter. Een nicht zegt niet te begrijpen hoe iemand met een vuurwapen over straat kon lopen.
De nabestaanden spreken met warmte over Marcel. Als oudste van een groot Surinaams gezin had hij aanzien binnen de familie. Volgens een nicht kon iedereen met zorgen of problemen bij hem aankloppen. Hij luisterde zonder meteen een oordeel te geven. Zij omschrijft hem als iemand die altijd een luisterend oor bood.
Ook op zijn werk probeerde Marcel volgens een familielid goed en rechtvaardig met mensen om te gaan. Een jeugdvriend herinnert zich daarnaast zijn directe karakter. Marcel kon scherp uit de hoek komen en iemand duidelijk op zijn plaats zetten, maar mensen luisterden naar hem.
Blijd woonde in Purmerend en laat zijn vrouw en twee dochters achter. Zijn gezin was kort geleden uitgebreid met een eerste kleinkind.
Zijn oom Hesdy Marengo, die twee jaar jonger is dan Marcel, kan nauwelijks bevatten dat deze nieuwe fase zo abrupt is beĂ«indigd. âHij was net twee maanden opa. Dat kun je toch niet gelovenâŠâ
Nabestaanden moeten rust en privacy krijgen om hun verlies te verwerken.
Eens of oneens? Laat van je horen.
