De 12-jarige Mia Lucas werd op 29 januari 2024 dood aangetroffen in haar kamer in het Sheffield Children’s Hospital. Ze was opgenomen nadat ze rond de jaarwisseling ernstige psychotische klachten had gekregen. Twee jaar later blijkt uit een gerechtelijk onderzoek dat zorgverleners een mogelijke lichamelijke oorzaak onvoldoende hebben onderzocht. Dat meldt de Mirror.

‘Vreemd gedrag’ rond kerst

Volgens de rechtbank veranderde Mia’s gedrag rond kerst 2023 plotseling. Ze hoorde stemmen en zou haar moeder onverwacht hebben aangevallen. De familie schakelde daarop hulpdiensten in. Op 31 december 2023 werd Mia per ambulance naar het Queen’s Medical Centre (QMC) in Nottingham gebracht, waar artsen spraken van een “acute psychotische episode”. Ze werd vervolgens gedwongen opgenomen onder de Mental Health Act.

Bloedonderzoek en een MRI-scan lieten geen afwijkingen zien. Artsen concludeerden daarna dat een lichamelijke oorzaak onwaarschijnlijk was. In de rechtbank kwam naar voren dat er geen aanvullend onderzoek is gedaan naar hersenactiviteit of hersenvocht, zoals een lumbaalpunctie, die mogelijk een andere diagnose had kunnen ondersteunen.

(Tekst gaat verder onder de post)

Op 9 januari werd Mia overgeplaatst naar het Becton Centre in Sheffield. Drie weken later werd ze dood aangetroffen.

Zeldzame hersenaandoening niet herkend

Na overlijden concludeerde een patholoog dat Mia leed aan niet-gediagnostiseerde auto-immuunencefalitis, een zeldzame aandoening die hersenontsteking kan veroorzaken en gepaard kan gaan met acute psychoses. De rechtbank stelde dat het niet uitvoeren van een lumbaalpunctie “mogelijk heeft bijgedragen” aan haar overlijden. Ook werd gesproken over tekortschietende communicatie en risicobeheer rond haar veiligheid.

Reactie familie en ziekenhuis

Mia’s moeder noemde de bevindingen “verwoestend” en zei dat haar dochter volgens haar onvoldoende is beschermd. Ze stelt dat haar toestand verslechterde omdat de onderliggende aandoening niet werd behandeld.

Ziekenhuisdirecteur Dr. Manjeet Shehmar zegt de conclusies te accepteren en biedt excuses aan. Hij benadrukte dat het om een zeldzame aandoening gaat en dat eerste testen negatief waren, maar erkent dat aanvullend onderzoek mogelijk verschil had kunnen maken.