Na bijna vijftig jaar in Duitsland te hebben gewoond, heeft een Turks echtpaar besloten terug te keren naar Turkije. Wat voor buitenstaanders misschien als een logische stap klinkt, blijkt in werkelijkheid een beslissing vol emoties.

Het stel bouwde in Stuttgart een leven op, zag daar hun kinderen opgroeien en maakte van Duitsland hun thuis. Tegelijk bleef de band met Turkije al die jaren sterk aanwezig. Het land van herkomst bleef verbonden met herinneringen, cultuur en identiteit.

Nu hebben ze bewust gekozen om hun oude dag in Turkije door te brengen. Met een volgeladen auto vertrokken ze vanuit Stuttgart richting Istanbul en uiteindelijk Karamanlı, waar ze zich definitief willen vestigen.

De terugkeer naar hun vaderland geeft hen rust en voldoening, maar het afscheid valt zwaar. Hun kinderen blijven namelijk in Duitsland wonen, waardoor het dagelijkse contact verandert. Juist dat maakt de stap emotioneel beladen.

Toch benadrukt het echtpaar dat de band met hun familie sterk blijft. Ze rekenen op regelmatige bezoeken en blijven ook via videobellen en berichten nauw contact houden.

Hun verhaal is herkenbaar voor veel mensen met een migratieachtergrond. Zeker op latere leeftijd speelt vaak de vraag waar iemand zich echt thuis voelt en waar hij of zij de oude dag wil doorbrengen.

Voor dit echtpaar ligt dat antwoord in Karamanlı. Daar hopen ze een nieuw hoofdstuk te beginnen, met meer rust, vertrouwdheid en het gevoel weer thuis te zijn.