In Spanje zorgt het verhaal van Estíbaliz Kortazar voor flinke ophef. De vrouw uit Basauri, in Baskenland, heeft een uitgesproken linkse en groene politieke achtergrond. Ze was actief binnen het Elkarrekin Podemos-blok en stelde zich eerder kandidaat voor progressieve partijen. Daarnaast zette ze zich als vrijwilliger in voor mensen zonder woning.

Via dat vrijwilligerswerk leerde Kortazar eind 2023 een 48-jarige man van Maghrebijnse afkomst kennen. Ze besloot hem te helpen door een kamer in haar woning te verhuren voor 350 euro per maand. Volgens Kortazar ging dat aanvankelijk zonder grote problemen en betaalde de man ongeveer een jaar lang netjes zijn huur.

Daarna zou de situatie volledig zijn omgeslagen.

Situatie loopt uit de hand

Volgens Kortazar begon de huurder steeds meer overlast te veroorzaken en voelde zij zich door hem geïntimideerd. Zo zou hij ’s nachts de televisie hard hebben aangezet, met deuren hebben geslagen en nauwelijks hebben schoongemaakt. Ook beschuldigt ze hem ervan spullen te hebben beschadigd of meegenomen.

Daarnaast zou de man haar hebben uitgescholden met termen als „puta” en „perra sucia” en seksuele opmerkingen hebben gemaakt.

Toen Kortazar hem duidelijk maakte dat hij moest vertrekken, zou hij dat hebben geweigerd. Ook een poging om met hulp van een kennis tot een oplossing te komen, zou zijn geëscaleerd. Tijdens die confrontatie zou de huurder de kennis in het gezicht hebben gebeten. Volgens Kortazar moest het slachtoffer naar het ziekenhuis en waren tien hechtingen nodig.

Deze beschuldigingen komen uit het verhaal van Kortazar en zijn niet allemaal door een rechter vastgesteld.

Activiste verlaat uiteindelijk zelf haar woning

Het huurcontract liep op 31 december 2024 af. Kortazar wilde de overeenkomst niet verlengen, maar volgens haar bleef de man in de woning wonen en stopte hij vervolgens met het betalen van huur.

In Spanje wordt zo’n situatie soms aangeduid als een inquiokupa: iemand die aanvankelijk legaal een woning huurde, maar na het aflopen van het contract weigert te vertrekken.

Kortazar schakelde de politie in en begon een juridische procedure om de man uit haar woning te krijgen. Volgens Spaanse berichtgeving verliep dat proces moeizaam en duurde het langer dan zij had gehoopt.

Uiteindelijk besloot Kortazar op 6 juni 2025 zelf haar woning te verlaten. Ze zegt dat ze bang was geworden en de situatie niet langer aankon. Ze trok tijdelijk bij haar broer in en zocht psychologische hulp.

Daarmee voelde zij zich naar eigen zeggen feitelijk uit haar eigen woning verdreven. Niet omdat een rechter haar eruit zette, maar omdat ze zelf besloot te vertrekken vanwege de situatie.

Politieke achtergrond zorgt voor extra ophef

Juist de politieke achtergrond van Kortazar maakt het verhaal extra gevoelig. Op sociale media werd de zaak al snel samengevat als die van een linkse activiste die zich inzette voor mensen zonder woning, een migrant in huis nam en vervolgens zelf haar woning moest verlaten.

Die voorstelling is echter niet helemaal volledig. Kortazar bood de man geen gratis onderdak aan, maar verhuurde hem een kamer voor 350 euro per maand. Bovendien betaalde hij aanvankelijk gewoon huur.

Toch zorgt juist die tegenstelling ervoor dat het verhaal zoveel aandacht krijgt. Tegenstanders van een ruimhartig migratie- en woonbeleid grijpen de zaak aan als voorbeeld van wat er volgens hen kan gebeuren wanneer idealisme botst met de dagelijkse praktijk.

Het vermeende geweldsincident en het feit dat Kortazar uiteindelijk zelf haar woning verliet, hebben de discussie rond de zaak alleen maar verder aangewakkerd.