Nu de grootste migratiegolf richting de Spaanse enclave Ceuta lijkt af te nemen, wordt steeds duidelijker waarom zoveel mensen de gevaarlijke oversteek waagden. Voor veel Marokkanen speelt vooral het gebrek aan toekomstperspectief een grote rol. De werkloosheid is hoog, de lonen zijn laag en veel jongeren zien nauwelijks mogelijkheden om een stabiel bestaan op te bouwen.
Tienduizenden mensen besloten daarom de grens over te steken, in de hoop op werk en een betere toekomst in Europa.
‘Van zo’n salaris houd ik niets over’
Een van de mannen die uiteindelijk terugkeerde naar Marokko vertelde zijn verhaal aan de NOS. Volgens hem is het gebrek aan goedbetaald werk de belangrijkste reden om te vertrekken.
“De essentie is dat er geen kans is op werk. Ik kan niet voor 3000 dirham, ongeveer 300 euro, kabels gaan leggen. Dan houd ik niets over.”
Zijn woorden sluiten aan bij de frustratie van veel jonge Marokkanen. Zij geven aan dat een baan vaak onvoldoende oplevert om zelfstandig van te kunnen leven.
Verwachtingen in Ceuta komen niet uit
Eenmaal in Ceuta bleek de werkelijkheid heel anders dan de migranten hadden gehoopt. De man vertelde dat hij verbaasd was over de omstandigheden in de enclave.
“We waren verbaasd toen we in Ceuta kwamen. Er was geen eten en geen drinken. De politie behandelde ons slecht en viel ons zelfs aan. We hadden bescherming verwacht.”
Het gaat om zijn persoonlijke ervaring. Zijn lezing is niet in alle details onafhankelijk bevestigd.
‘Beter om in ons eigen land te blijven’
Na zijn ervaringen trok de man een opvallende conclusie. “Ik denk dat het beter is als we in ons eigen land blijven”, zei hij tegen de NOS.
Zijn uitspraak laat zien hoe snel de hoop op een beter leven in Europa plaatsmaakte voor teleurstelling. De massale toestroom leidde tot een ernstige humanitaire crisis in en rond Ceuta. Tientallen mensen kwamen om het leven en een groot deel van de migranten keerde uiteindelijk terug naar Marokko.
Ik wil meer achtergrond lezen bij dit nieuws: ‘Migranten teleurgesteld na verblijf in Ceuta: ‘Dan blijven we liever in eigen land’’.
Eens of oneens? Laat van je horen.







