Na de mislukte executie van Christa Pike is ook haar leven in de gevangenis opnieuw onderwerp van berichtgeving. De 50-jarige Amerikaanse verbleef jarenlang in een omgeving waarin bijna ieder onderdeel van de dag door vaste regels wordt bepaald.

Illustratie, gemaakt met AI.
Een dag begint vroeg
De gevangenisdienst van Tennessee beschrijft op zijn website de algemene routine voor ter dood veroordeelde gevangenen. Zij worden rond 05.30 uur gewekt. Op werkdagen krijgen ze drie maaltijden; in weekenden en op feestdagen zijn dat er twee.
De genoemde tijden zijn 07.00 uur voor het ontbijt, 11.00 uur voor de lunch en 17.00 uur voor het avondeten. Om 21.00 uur moeten gevangenen weer in hun cel zijn. Het gaat om het algemene regime, niet om een volledig persoonlijk dagboek van Pike.
Gedrag bepaalt mogelijkheden
De dienst werkt met verschillende toezichtsniveaus. Goed gedrag kan na verloop van tijd meer mogelijkheden opleveren, bijvoorbeeld voor bezoek, telefoongesprekken of werk. Wangedrag kan juist leiden tot een strengere indeling.
Voor vrouwen gelden volgens de dienst vergelijkbare regels. Zij zitten vanwege hun kleine aantal niet in een afzonderlijke afdeling zoals de mannelijke ter dood veroordeelde gevangenen.
Verandering na jarenlang isolement
UNILAD meldt dat Pike tot 2024 onder omstandigheden verbleef die op langdurige isolatie leken. Een schikking gaf haar daarna, afhankelijk van haar gedrag, meer mogelijkheden om buiten haar cel te komen, te werken en met anderen te eten.
In het ziekenhuis na executiepoging
Pike werd in 1996 ter dood veroordeeld voor de moord op Colleen Slemmer. De executiepoging van 30 september 2026 eindigde zonder haar overlijden. Volgens haar advocaat was ze na de poging ernstig ziek en werd ze kunstmatig beademd. De precieze oorzaak van de mislukking wordt onderzocht.
Volgens persbureau AP heeft gouverneur Bill Lee de resterende executies van dit jaar stilgelegd en een onafhankelijk onderzoek aangekondigd.
Bronnen: UNILAD, Tennessee Department of Correction en AP.
Nabestaanden moeten rust en privacy krijgen om hun verlies te verwerken.
Eens of oneens? Laat van je horen.





