Vier dagen geleden kwamen vier mensen om het leven bij een tragisch ongeluk tussen een trein en een schoolbusje. Chauffeur Noureddine (49), begeleidster Anke (27) en de kinderen Mohamed (15) en Arthur (12) overleden bij het ongeval.
Vandaag hebben familie, vrienden, klasgenoten en leerkrachten afscheid genomen van de 12-jarige Arthur. De uitvaart vond plaats in Bornem. Volgens HLN zat de kerk volledig vol en waren er ongeveer 300 mensen aanwezig. Voor familie in Oekraïne werd de dienst ook online gestreamd.
Emotioneel afscheid van Arthur
Tijdens de plechtigheid nam Els, de leerkracht Nederlands van Arthur, het woord. Zij vertelde dat Arthur graag takjes verzamelde. Om hem te eren, gaf ze haar klas afgelopen week een bijzondere opdracht.
Leerlingen en leerkrachten gingen op zoek naar takjes in de omgeving van de school en in het Buggenhoutbos. De verzamelde takjes werden meegenomen naar de uitvaart. Op beelden is te zien hoe leerlingen en leerkrachten de takjes één voor één in een schaal leggen.
Binnenkort wil de school met de schalen een vuur ontsteken ter nagedachtenis aan Arthur. Het is een eenvoudig, maar bijzonder emotioneel eerbetoon.
Brief van zijn ouders
De ouders van Arthur schreven een brief die tijdens de dienst werd voorgelezen door priester Steven Barbieren. Daarin vertelden zij hoe groot Arthurs liefde voor de natuur was. Ook zijn reuzenslak Valera nam een bijzondere plek in zijn leven in.
“In het dagelijks leven was hij soms verstrooid, maar de zorg voor Valera vergat hij nooit. Hij sprak erover alsof het een volwaardig gezinslid was”, klonk het in de brief.
Ook werd Arthur omschreven als een kind zonder boosheid. “Arthur begreep geen agressie. Vriendschap was belangrijker. Hij hield van mensen en van dieren.”
Zelfs voor de kleinste mier had hij respect. Volgens zijn ouders kon hij zich urenlang verliezen in de kleine wereld van de natuur om hem heen.
‘Een prachtig en gelukkig kind’
Arthur wordt herinnerd als een warm, zorgzaam en gelukkig kind. Zijn moeder vertelde dat hij ook veel betekende voor zijn zusje, die autisme heeft. “Zijn steun, glimlach en onze gezinsknuffels zullen we nooit vergeten.”
Op de beelden die door HLN zijn gepubliceerd, is het intense verdriet van de aanwezigen zichtbaar. Vlak voordat Arthur naar zijn laatste rustplaats werd gebracht, knielde zijn vader bij de rouwauto. Een hartverscheurend moment tijdens een afscheid dat niemand onberoerd liet.
